Kościół jest niezwykle piękny i wielki, ma trzy bardzo wysokie nawy o sklepieniu z polerowanego kamienia, z którego są również wykonane wszystkie filary, posiada organy równie wielkie, jak piękne, zdobne w rozmaite malowidła i wspaniałe posągi w całości pozłacane, dźwięk mają cudownej harmonii, a znajdują się w końcu kościoła, na wprost, zajmując całą szerokość jego środkowej nawy; poniżej, na środku posadzki, stoi wspaniała mosiężna chrzcielnica, zdobna w drogocenne figurki i statuetki.

 

W jednym z ołtarzy o filar nawy środkowej wspartym, po lewej stronie idąc ku ołtarzowi głównemu, znajduje się bardzo cenny obraz, stale zamknięty na klucz, który trzyma zakrystian. Jest to Sąd Ostateczny, gdzie dostrzec można wielką ilość przedstawień i postaci; na górze dusze zbawionych do nieba idą, na dole dusze potępione zdążają do piekła, widać tam osoby duchowne i świeckie wszystkich stanów i kondycji wszelakiej, świetną dłonią malowane, zaś w środku owego obrazu Archanioł Michał, w pełnej zbroi przedstawiony, na wadze trzymanej w ręku dusze waży. Na piersiach jego widać misternie namalowane odbicie spowodowane odblaskiem ogni piekielnych, które ma pod sobą, w odbiciu owym ujrzeć można jak żywe wszystkie te same postacie, co na dole w piekle tkwią, a robota to tym kunsztowniejsza, że bardzo mała jest powierzchnia, na której widać odbicie tak wielu postaci; tłoczą się one na powierzchni koła równego dużemu dukatowi, a tak są małe i szczegółowo namalowane owe postacie w odbiciu, że stanąć na ołtarzu trzeba, by żadnego szczegółu dzieła roboty tak kunsztownej nie uronić. Obraz jest starodawny, w roku 1450 wykonany, bez imienia autora, na desce namalowany, kiedyś na Morzu Bałtyckim odnalezionej i mówią, że ceny dla swej wielkiej wartości nie ma.